Birileri her gün, her saat, hatta her an giderken bu dünyadan sesli yada sessizce, zamanlı yada zamansız… Birileri kalıp bu ezbere şarkıyı söylemeye devam ediyor her seferinde. Herkes gidene kadar… Büyük bir sesle bizi bizden ayırıp daha büyük bir birleşime ulaştırana kadar evren, biz hepimiz ayrılana kadar yerin yüzünden, bu koronun sesi duyulmaya devam edecek.

Hayatı, yaşamayı şarkı söylemek gibi düşünsek ya biraz, düşünebilsek… Öyle zaten. Yaşamak her an da yaptığımız her şeyin büyük ve geniş zaman hali. Yaşıyorum şarkı söyleyerek diyebilmek... Yaşayabilsek keşke sadece şarkı söyleyerek… Hepimiz detone oluyoruz. Çoğumuz yanlış sesten söylüyor ve daha çoğumuz ritmi kaçırıyor. Stüdyoda giderek oksijen azalıyor. Çok fazlayız. Her gün azalıyoruz ama azaldığımızdan çok çoğalıyoruz. Kendi oksijenimizi kendimiz yok ederken birde, bu şarkıyı ne kadar güzel söyleyebiliriz ki ? Olmuyor işte…

Bir korodan nasıl güzel ses çıkar? Müzikle uğraşanlar daha iyi bilirler. Birlik olmalıyız değil mi? Önemli olan senin, benim, onun sesi değil. Daha çok duyulması yada güzel olması değil. Birlikte aynı tonda, aynı enerjide ve aynı seste söyleyebilmek. Buluşabilmek. Gülümsediğimiz bir yerde buluşabilmek…

Bir koroda şarkı söylemek gibi yaşamak. Ya şarkı söylerken, şarkı söylemek uğruna, söylerken gidersin. Yada vazgeçersin söylemekten. Gücün kalmamıştır. Sesin kısılmıştır. Ne bileyim nodül oluşmuştur belki de. Vazmıgeçmelisin yani? Yoksa olduğu kadar söyleyip düzeleceği günü mü beklemelisin?.. Ne var kıssan biraz sesini düzeleceği güne kadar… Gitmek, vazgeçmek yerine. Bilemezsin ki insaoğlunun aklından, ruhundan geçenleri işte… Ruhunun nerelere kadar gidip nerelerden dönemediğini. Dönemiyor insan bazen demek ki.

Bir fazla bir eksik sahne hep devam eder nefes almaya. Şarkı duyulmaya devam edecek. Hayat bir koronun sahnede şarkı söylemesi gibi bir şey sanırım. Sen gitsen de kalsan da şarkı söylenecek. O yüzden kendin gitme, sende söyle söyleyebildiğin kadar… Söyle ki sesin yankılansın evrenin en kıytı köşelerinde bile. Kaderine bir el uzat sende. Varolma amacını bul, bul ve duyur. O yüzden şarkı söyle. Vazgeçme…

Giderek zorlaşan bu şarkıyı söylemeye devam edeceğiz hepberaber. Çünkü her ne olursa olsun sahne terk edilmez. Ancak ölüm kendi gelip yumruklarsa göğsümüzü ve söyleriz biz yine şarkımızı, yumruklar sesimizi, nefesimizi kesene dek.

Nurlar içinde uyu. İyi yürekli Cem… #CemKorkmaz

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Yap Yeni Üyelik

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
banner78