Öncelikle bütün halkımızın geçmiş mübarek Ramazan bayramını en içten dileklerimle kutluyorum. İnşallah sevdiklerinizle birlikte ağız tadıyla güzel bir bayram geçirmişsinizdir.

Vatandaşlarımızın arasında bir kesim var ki mutlu bir bayram geçirmediğine yakinen şahitlik ettim. Lakin biz güzel temennilerde bulunalım ki hakkımızda hayırlara vesile olsun inşallah. Ne demiş peygamber efendimiz; ya hayır konuşun ya susun. Bu azıcık birazcık zor. Çünkü aynı peygamber efendimiz bir haksızlık gördüğünüzde önce elinizle, yapmaya muktedir değilseniz dilinizle, onu da yapamıyorsanız kalbinizden buğuz ederek haksızlığa, rantçı sisteme karşı olmamızı ve elimizden bir şey gelmiyorsa da bunu kalben kınamamızı istiyor. En azından yanlışın yanında olmamamızı bize salık buyuruyor.

ARAEFE GÜNÜ…

Mübarek Ramazan ayının son günü. Yani orucun son günü. Yani İslam aleminin en önemli günlerinde biri olan Ramazan bayramının bir önce ki günü. Bayram hazırlığının son haddine ulaştığı güzel ve heyecanlı bir gün.

Böylesine mübarek bir günde düzenli oruç tutmayanından tutun da, hiç tutmayıp ta bir gün tutacaksa şayet onu da Arife günü tutup sevap bonuslarını fazlasıyla toplarım düşüncesinde olan bir kesim. Kısaca biz Müslüman bir ülkeyiz ve çoğunluk bu gün oruçlu.

Eski bayramlar ne kadar güzeldi filan deyip te fakir edebiyatı yapmak istemiyorum. Zaman ve şartlar şayet müsaitse, elini öpecek ana babamız sağ olup ta hayattaysa, çoluk çocuğumuz yanımızda ise her bayram güzeldir. Hele ki bu bayramı Cenabı hak bayram olarak kutlamamızı istedi ise.

Kıymetli okuyucularım, Arife günü bayram hazırlığı yapmakta olan bir grup insanımızda bizim ülke ekonomimizin bel kemiği olan esnaf kardeşlerimiz, abilerimiz, komşularımız, hemşerilerimiz, vatandaşlarımız. Sözü uzatmayayım, kısaca biziz biz.

Eee ne var bunda.

Dur acele etme anlatacağım.

Bayram üstü işyeri işleten insanımıza normal zamandan daha fazla para lazım olur. Maaş günü değilse bile yanında çalıştırdığı işçilerine bayram parası olarak harçlık vermek ister. Yıllarca evin bütün kahrını çekmiş eşine, çarşıya çıkıp güzel bir elbise almak ister. Bayram için tatlı yapmak, bayramlaşmak için gelen misafirlerine bir şeyler ikram etmek ister, çocuklarına yeni potin almak ister. Anasına babasına giderken küçükte olsa bir hediye almak ister, Çocuklarına belki de bir yıldan beridir yediremediği eti, kıymayı alıp ziyafet çekmek ister. Bayramlaşmaya gelecek komşuları için baklava yapılsın ister.

İnsan ihtiyaçları sınırsızdır. İster de ister. Ardı sıra gelmez. Bu isteklerin birazını dahi karşılayabilmek için ne lazım. Tabii ki de para lazım. Evet, tamam ne var bunda demeyin sakın.

Devletimiz, rabbim başımızdan eksik etmesin. Etmesin ama esnafına, vatandaşına hayatı daha kolay yaşanılabilir kılmak adına böylesine önemli bir zamanda ne yapması lazım. Tabii ki de kesenin ağzını biraz açması lazım, faizsiz yada çok düşük faiz karşılığı elli bin lira,yüz bin lira küçük krediler verip vatandaşın yüzünü konu komşuya karşı güldürsün. Benim esnafımın boynu, ana babasına karşı, çoluk çocuğuna, yeğenlerine karşı, akrabalarına karşı bükülmesin.

Mutlu bir toplum, mutlu bir devlet demek. Bu formül şahsıma ait bir yere not alın lütfen.

Ama benim devletimin maliyesi ne yapıyor biliyor musunuz. Benim esnaf vatandaşımın banka hesaplarına Arife günü bloke koyarak bütün parasını kitliyor.

Yok canım. Olmaz dediğinizi duyar gibiyim ama vallahi yaptı. Alkışlıyoruz. Ama denk bütçe için çabaladıkları için değil. Bayram Arifesi esnafın iki ayağını bir pabuca soktukları için.

Biz devletçi insanlarız. Devletimizin güçlü ve bağımsız olmasını en az sizler kadar istiyoruz. Bu gücün de parayla olduğunu ve denk bütçenin mutlaka sağlanması gerektiğine inanıyoruz.

Ama o gün bu gün değildi.

Bu esnaf kardeşimiz o bloke ettiğiniz parayı çoluk çocuğuna, çalıştırdığı elemanına harcayacak ve yine bu para benim ülke ekonomimin içerisinde dolaşacaktı. Diğer esnafın cebine girecekti bu para onlarında para kazandıkları için yüzleri gülecekti.

Olmadı, o gün, Arife günü değildi. Çok özel birinin, birisi için matematikteki toplama, çarpma fonksiyonlarının içinden girip çıktığına dair özgürce söylediği sözlere istemeyerek şahitlik ediyoruz. Hani iç işlerinize karışmak gibi olmasın lakin, vatandaşın üç beş kuruş ödeyeceği vergiden ziyade dostluklara mı değer versek acaba.

Aman neyse ne, yazacak yerimiz bu kadardı. O da bitti. Bazen yazacak yerim dar diye bozuluyorum ama bazen iyi ki dar diyorum. Görüşmek dileklerimle.