SON DAKİKA
Hava Durumu

MASAL GİBİ

Yazının Giriş Tarihi: 23.06.2023 17:17
Yazının Güncellenme Tarihi: 23.06.2023 17:17

Bir varmış bir yokmuş.
Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, yeşillikler içinde çok güzel bir şehir varmış.İnsanları huzur dolu hep güler yüzlüymüş.
Bu şehrin şirin mi şirin mahalleleri, sıcacık insanların yaşadığı  sokakları varmış.Her mevsim ayrı bir güzelmiş....
Gökyüzü masmavi, havası tertemiz, bahçeleri yemyeşilmiş....
Hatta bir zamanlar suyu o kadar bolmuş ki sokaklarında şırıl şırıl sular akarmış.
Köşe başlarında  henüz suyu  satılmamış çeşmeleri akarmış.
Komşuluklar çok candanmış.Dostlar,akrabalar vefalıymış.
O şehrin güzel, mutlu, neşeli çocukları varmış.Mahallenin çocukları  o kadar yakınmış, birbirlerini o kadar severlermiş ki birbirlerini, kim komşu kim akraba anlaşılmazmış.Kavga etseler de asla kin tutmazlar, zaten bilmezlermiş kin nifak,  hemen barışırlarmış.Mutlu bir şehirde mutlu dünyaları varmış.Herkes sadece arkadaş değil, yardımlaşma, paylaşma, sevgi, koruma, kollama duygusu çok gelişmiş çocuklarmış.Siyah önlük giyer lakin gönülleri bembeyazmış.Onlar duvar üstünde sohbet eder, anılarını hatıra defterinde ölümsüzleştirenlermiş.
Çoğunlukla okuldan sonra eve gitmeyi unutur, hava kararınca azar işitmeyi göze alırlarmış.Bilmezlermiş korkuyu, kötülüğü, tacizi ya da başka felaketleri....

Yıllar hızla geçmiş!
Şehir birden genişlemiş.Ovalar adeta "gri" nin istilasına uğramış.Top oynadıkları sahaların yeşil alanlara apartmanlar dikilmiş.Betondan kuleler yükselmiş şehrin her tarafında.Ardı arkası kesilmeyen soğuk ruhsuz taş  yığınlarını yadırgamışlar.O binalara taşınan komşularını da yadırgamışlar.Mahalle yavaş yavaş onlarla dolmuş.Huzur dolu günler geride kalmış.Aileden sayılan yılların  esnaf amcaları  teker teker mahalleyi terketmiş.Hiç okuyamadıkları bir dilde tabelaların asılı olduğu dükkanlar mantar gibi çoğalmaya başlamış.Sokaklarda  çocukların tatlı atışmalarının yerini gürültülü komşuların sesli kavgaları yer almaya başlamış....

Sonraki yıllarda ne olmuş?
Bu güzel şehirde her şey değişmeye başlamış.
O çocuk sesleri yavaş yavaş azalmaya başlamış.O mutlu insanlar zamana yenilmiş.Yıllarca, işsizlik, hayat pahalılığı, enflasyon, köşeyi dönme, adamını bulma, malı götürme, siyasi fanatizm, yabancı istilası derken, herkes yüzünde soluk bir bakış, hayatın yenilgisi, çaresizlik ile baş başa kalmış bu şehrin insanları....
Bu karmaşanın içinde onlar da kapılmış sürüklenmiş bu derin girdabın  içine....

Kimi dostluklar birer birer kaybolmuş.Kimi kardeşler mal paylaşamamış küsmüş.Kimi akrabalar darılmış.Kimi komşular yitirilmiş, derken yıllar yılları kovalamış ve özlemler artarak sadece anılarda kalmış.

Onların çocukları ne mi olmuş?
Hepsi koca koca apartmanlar arasında, geleceği düşünülmemiş bir şehrin kirlenmiş havasında sanal bir dünyada yaşamaya devam ediyorlarmış.Evlerinde çıkmadıkları özel odaları varmış.Sokaklara çıkmaz, top koşturmaz,emniyet içinde yalnız bir dünyaları varmış.Her istedikleri hemen alınırmış.Kitap okumayı da hiç sevmezlermiş.Hatta bir çoğunun gelecek için bir hedefleri de yokmuş.Bazıları "Annem babam sağ olsun" diyormuş.Anneleri babaları onları o kadar çok severmiş ki, her hafta sonu hep birlikte alış veriş merkezlerinde geçirirlermiş.Lakin çocuklsr karamsar ve mutsuzmuş.Çoğu saygıyı selamlaşmayı unutmuş.
Hatta okulun yolunu bilseler de, kütüphane nedir bilmezlermiş.İnternette perfornans ödevleriyle çok yoğunlarmış....
Aileleri onlarla gurur duyar çok mutlularmış.
Çocuklarının çok zeki olduğunu söylüyorlarmış.Çünkü  kan revan içinde zorbalık, cinayet, talan ve şiddet içeren o meşhur savaş oyunlarını çok iyi biliyorlarmış....

Sonra o çocuklar büyümüş.
Yapay (plastik)  çim sahalarda top koşturan, altlarında pahalı motorlarla, arabalarla yarışan çocuklar yine de hiç mutlu olamıyorlarmış..!

Şaşırmayın!
Bu tablo hepimizin eseri.Senin! Benim!.Bizim eserimiz!

O şehrin sokakları şimdi ne mi yapıyor?
Paylaşmayan, yalnız, bencil, kafesleri içinde yaşayan çocukların seslerin özlemiyle o eski günlerin anılarıyla yaşıyor terkedilmişlik hissiyle.....
O şirin şehirde kuş sesleri, mutlu çocuk sesleri, gülen insan yüzleri azalsa da, o şehirde hala kıyı köşede kalmış gerçek sakinleri eski günlerin özlemiyle  yaşamaya devam ediyormuş.

Masal  nasıl mi biter?
Kısacası bir varmış bir yokmuş...
Maalesef ki bu şehirde mutlu günler sadece anılarda kalmış.
Umalım ki o güzel şehrin güzel  insanları masal diyarından çıkıp bir gün geri gelirler.
Yine mutlu günleri, dostlukları birlikte paylaşırlar!....
Bu güzel şehirde yine de hala güzellikler var.
En azından olanlara sahip çıkalım!

s.safiye.cavusoglu@hotmail.com

Yorum Ekle
Gönderilen yorumların küfür, hakaret ve suç unsuru içermemesi gerektiğini okurlarımıza önemle hatırlatırız!
Yorumlar
Yükleniyor..
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.